شب شب من             زبی نوایی              نوای مرغ             سحرنیاید

از این شبستان          زسرد مهری           فروغ صبحی          به در نیاید

چه شد که خورشید     بزر فشانی             زبام نیلی               دگر نتابد

چه شد که دیگر         زنقره پاشی            زدامن شب            قمر نیاید

چونی دل من             به شور وقتی          گهی بگرید            گهی بنالد

که روز شادی            دگر نبیند               که شام مهنت         به سر نیاید

مگر علی را              به تیغ بیداد            به خانه حق          به خون کشیدند

که نغمه او                به ذکر یارب           بگوش جانها         دگر نیاید

چرادل من                 به صبح خیزی        زکوفه امشب         خبر نگیری

زعرش داور              مگر به مسجد        زداغ جانش           خبر نیاید

سزد زمین را             دگر نجنبد              سزد زمان را         دگر نپاید

وفا نماند                  صفا نماند              سحر نیاید             سحر نیاید