شبی برفی

                 خیابانی ساکت و خلوت

                                                  تنها عابر خیابان

آهسته و آرام زیر نور چراغهای خیابان گام بر می داشت

خیابانی خلوت

                    و تنها همراهش سایه اش

                                                      و رد پاهایش از پشت سر

که آن هم پس از چند قدم زیر برف محو میشدند

و جایشان را به گامهای دیگر می دادند 

و او در اندیشه فردا و فرداهای دیگر

گام از پس گام بر میداشت

نوروز باستانی مبارک

یه نفر خوابش میاد و واسه خواب جا نداره

یه نفر یه لقمه نون برای فردا نداره

یه نفر می شینه و اسکناساشو می شمره

میخواد امتحان کنه که داره یا نداره

یه نفر از بس بزرگه خونشون گم میشه توش

اون یکی اتاقشون واسه همه جا نداره

بابا می خواد واسه دخترش عروسک بخره

انتخابم می کنه پولشو اما نداره

یکی دفترش پر از نقاشی و خط خطیه

اون یکی مداد برای آب بابا نداره

یکی ویلای کنار دریاشون قصره ولی

اون یکی حتی تو فکرش آب دریا نداره

یکی بعد مدرسه توپ چهل تیکه می خواد

مامانش میگه اینا گرونه اینجا نداره

یه نفر تولدش مهمونیه همه میان

یکی تقویم واسه خط زدن رو روزا نداره

یکی هر هفته یه روز پزشکشون میاد خونش

یکی داره می میره خرج مداوا نداره

یکی انشاشو میده توی خونه صحیح کنن

یکی از بر شده دردو دیگه انشا نداره

یکی می ارزه هر امضاش به هزار تا عالمی

یکی بعد عمری رنج و زحمت امضا نداره

تو کلاس صحبت چیزی میشه که همه دارن

یکی می پرسه چرا مال ما نداره

یکی دوس داره که کارتون ببینه اما کجا

یکی اونقدر دیده که میل تماشا نداره

یکی از واحدای بالای برجشون میگه

یکی اما خونشون اتاق بالا نداره

یکی جای خاله بازی کلاس شنا میره

یکی چیزی واسه نقاشی ابرا نداره

یکی پول نداره تا دو روز به شهرشون بره

یکی طاقت واسه صدور ویزا نداره

یکی فکر آخرش رژیمای غذائیه

یکی از بس که نخورده شب و روز نا نداره

یکی از بس که شومینه گرمه می افته از نفس

یکی هم برای گرمای دستاش ها نداره

دخترک میگه خدا چرا ما .... مادرش میگه

عوضش دخترکم اون خونه لیلا نداره

یه نفر تمام روزاش پر رنج و سختیه

هیچ روزیش فرقی با روزای مبادا نداره

یکی آزمایش نوشتن واسش اما نمیره

میگه نزدیکیای ما آزمایشگا نداره

بچه ای که تو چراغ قرمزا می فروشه گل

مگه درس و شور و شوق و رویا نداره

یه نفر تمام روزا و شباش طولانیه

پس دیگه نیازی به شبای یلدا نداره

یاد اون حقیقت کلاس اول افتادم

دارا خیلی چیزا داره ولی سارا نداره

راستی اسمو واسه لمس بهتر قصه می گم

ملیکا چه چیزایی داره که رعنا نداره

بعضی قلبا ولی دنیایی واسه خودش داره

یه چیزایی داره توش که توی دنیا نداره

همیشه تو دنیا کلی فرق بین آدما

این یه قانون شده و دیروز و حالا نداره

خدا به هر کسی هر چی که دلش می خواد بده

همه چی دست اونه ربطی به شعرا نداره

آدما از یه جا اومدن همه میرن یه جا

اونجا فرقی میون فقیر و دارا نداره

کاش یه روزی بشه که دیگه نشه جمله ای ساخت

با نمی شه با نمی خوام با نشد با نداره

مریم حیدرزاده

تردید هایم را زیر پا لگد کردم.

برای آمدن شک داشتم.

تردید ها مرا با خود پیش میبردند.

پیش رفتم دل به جاده زدم.

سرمای سوزناک در مغز استخوانم وزیدن داشت.

سرمای تردید هایم بود نه سرمای هوا.

ظهری برای پایان دلتنگی من شایدم دلتنگی تو.

من و نگاهی که میخواست از تردید ها بیرون بیاید.

چشمهایم را بستم زودتر از آنچه که باید رسیدم.

باقی را تو خود میدانی .